که او بس فارغ است از ما سر آنش نمی بینم

درین ره کوی مه رویی است خلقی در طلب پویان

ولیک این کوی چون یابم که پیشانش نمی بینم

به خون جان من جانان ندانم دست آلاید

دلا بیزار شو از جان اگر جانان همی خواهی

که هر کو شمع جان جوید غم جانش نمی بینم

برو عطار بیرون آی با جانان به جان بازی