اندک ز دست دادم بسیار می نبینم

چون مرد دین نبودم کیش مغان گزیدم

دین رفت و بر میان جز زنار می نبینم

اکنون ز نا تمامی نه مغ نه مومنم من

دردا که داد چون گل عطار دل به بادش

وز گلبن وصالش یک خار می نبینم