آید به فغان دو آستینم

تا دایره وار کرد زلفت

بر نقطه خون نگر چنینم

از بس که زنم دو دست بر سر

گه دست گشاده به آسمانم

گه روی نهاده بر زمینم

با این همه جور کز تو دارم