گه دست گشاده به آسمانم

بر نقطه خون نگر چنینم

از بس که زنم دو دست بر سر

آید به فغان دو آستینم

گه روی نهاده بر زمینم

با این همه جور کز تو دارم

بی نور رخت جهان نبینم