هم جهان در جانت می جوید مدام

از جهان بیرون ولی در قعر جان

هر کسی جان و جهان می خواندت

خود تویی از هر دو بیرون جاودان

هم ز جان می جویدت دایم جهان

تو جهانی، لیک چون آیی پدید

نه که جانی، لیک چون گردی نهان