هم ز جان می جویدت دایم جهان

هر کسی جان و جهان می خواندت

خود تویی از هر دو بیرون جاودان

هم جهان در جانت می جوید مدام

تو جهانی، لیک چون آیی پدید

نه که جانی، لیک چون گردی نهان

چون پدید آیی چو پنهانی مدام