مقبول تو را این دل مفتون شده من

آن روز مبادا که بدین چشم ببینم

هندو بچه ای را به شبیخون شده من

جانا به خدا بخش دلم را که گزیده است

خون دل عطار چه ریزی که نیابی

هم طبع سخن پرور موزون شده من