آن روز مبادا که بدین چشم ببینم

گو آن تو ای عاشق مجنون شده من

گفتم که دهانت چو الف هیچ ندارد

گفتی بنگر طره چون نون شده من

هندو بچه ای را به شبیخون شده من

جانا به خدا بخش دلم را که گزیده است

مقبول تو را این دل مفتون شده من