گفتم که دهانت چو الف هیچ ندارد

گو دام تو ای مرغ همایون شده من

پرسیده ام ای لیلی من آن که ای تو

گو آن تو ای عاشق مجنون شده من

گفتی بنگر طره چون نون شده من

آن روز مبادا که بدین چشم ببینم

هندو بچه ای را به شبیخون شده من