گفتی بنگر طره چون نون شده من

پرسیده ام ای لیلی من آن که ای تو

گو آن تو ای عاشق مجنون شده من

گفتم که دهانت چو الف هیچ ندارد

آن روز مبادا که بدین چشم ببینم

هندو بچه ای را به شبیخون شده من

جانا به خدا بخش دلم را که گزیده است