گو آن تو ای عاشق مجنون شده من

دی گفته ام ای جان سر زلف تو چه چیز است

گو دام تو ای مرغ همایون شده من

پرسیده ام ای لیلی من آن که ای تو

گفتم که دهانت چو الف هیچ ندارد

گفتی بنگر طره چون نون شده من

آن روز مبادا که بدین چشم ببینم