تا ترکتاز هندوی زلف تو دیده ام

ماییم دل بریده ز پیوند و ناز تو

کوتاه کرده قصه زلف دراز تو

زنگی دلم ز شادی بی ترکتاز تو

هرگز نساخت در ره عشاق پرده ای

کان راست بود ترک کج پرده ساز تو