هرگز نساخت در ره عشاق پرده ای

کوتاه کرده قصه زلف دراز تو

تا ترکتاز هندوی زلف تو دیده ام

زنگی دلم ز شادی بی ترکتاز تو

کان راست بود ترک کج پرده ساز تو

سر در نشیب مانده ام از غم چو مست عشق

از شوق زلف عنبری سرفراز تو