بی روی تو ای دل گسل درمانده پایی به گل

شیران همه گردن نهند از بیم دست آویز تو

از شوق روی چون مهت گردن کشان درگهت

چون مرغ بسمل در رهت مست از خط نوخیز تو

عطار شد شوریده دل از چشم شورانگیز تو