من کشته و غم کشنده من

از نرگس نیم زنده تو

خورشید گرفته لوح از سر

بر سر چو قلم دونده تو

تو دلکش و دل کشنده تو

زان است شفق که طوطی چرخ

در خون گردد ز خنده تو