زان است شفق که طوطی چرخ

بر سر چو قلم دونده تو

من کشته و غم کشنده من

تو دلکش و دل کشنده تو

در خون گردد ز خنده تو

چون سایه در آفتاب نرسد

کی در تو رسد رونده تو