سیمین بران بسته میان می کرده در جام کیان

ساقی ز جام لاله گون خون معطر ریخته

چون گل بتان سیم بر بر کف نهاده جام زر

هر دم ز لعل چون شکر صد نقل دیگر ریخته

پسته گشاده ساقیان وز پسته شکر ریخته

هر سیم تن از تف می، رقاص گشته زیر خوی

می مرغ جان را زیر پی، هم بال و هم پر ریخته