در پیش رخ تو ماه پاره

از کشتن کشته ای چه خیزد

کشته که کشد هزار باره

حاجت نبود به تیغ کشتن

خود خلق دو کون کشته گردند

هر گه که شوی تو آشکاره

زیرا که ز تیغ غمزه تو