کاشکی یک تخم هرگز کشته ای

یک سر سوزن ندیدم روی دوست

پس چرا گم کرده ام سر رشته ای

برهمی جوید دلم ناکشته تخم

کیست عطار این سخن را هیچکس

با دلی خاکی به خون بسرشته ای