یک سر سوزن ندیدم روی دوست

مفلسی بی پا و سر سرگشته ای

در ازل گویی قلم رندم نبشت

کاشکی هرگز قلم ننبشته ای

پس چرا گم کرده ام سر رشته ای

برهمی جوید دلم ناکشته تخم

کاشکی یک تخم هرگز کشته ای