زلف چو زنجیر تو حلقه به گوشم بکرد

ای دل و جان رهی دردسر آورده ای

جان و دلم سوخته است از طمع خام تو

تا تو مرا باز خود از چه برآورده ای

حلقه زنجیر خود چون به درآورده ای

پشت کمان شدم قدم تا تو به تیر مژه

جان و دلم چون هدف در نظر آورده ای