تا تو تویی تو را نتوان کرد چاره ای

بسیار چاره می طلبی تا که سر عشق

یک دم شود به پیش تو چون آشکاره ای

گر صد هزار سال درین ره قدم زنی

تو درد عشق خود چه شناسی که چون بود

تا بر دلت ز عشق نیاید کتاره ای

در هر هزار سال به برج دلی رسد