گر به تو اسمی رسد واجب بود شکرانه ای

هر که خواهد داد از وصلش سر مویی خبر

در حقیقت آن سخن دانی که چیست افسانه ای

از مسما کس نخواهد یافت هرگز شمه ای

گر جزین چیزی که می گویم طلب داری دمی

تا ابد در دام مانی از برای دانه ای

شبنمی را فهم کی در بحر بی پایان رسد