چندان شراب ده تو که با منکر و مقر

جز در درون سینه نیابی سفینه ای

ای ساقی امشب از سر این جمع برمخیز

هر لحظه پر کن از می دوشین قنینه ای

در سینه ای نه مهر بماند نه کینه ای

بشکن پیاله بر در زهاد تا مگر

در پای زاهدی شکند آبگینه ای