بندی است سخت محکم این هم تو می توانی

در خویش مانده ام من جان می دهم به خواهش

تا بو که یک زمانم از خود مرا ستانی

گفتی ز خود فنا شو تا محرم من آیی

عطار را ز عالم گم شد نشان به کلی

تا چند جویم آخر از بی نشان نشانی