دانم که مرا چنین نمانی

دردی است درین دلم نهانی

کان درد مرا دوا تو دانی

تو مرهم درد بیدلانی

من بنده بی کس ضعیفم

تو یار کسان بی کسانی

گر مورچه ای در تو کوبد