تو یار کسان بی کسانی

تو مرهم درد بیدلانی

دانم که مرا چنین نمانی

من بنده بی کس ضعیفم

گر مورچه ای در تو کوبد

آنی تو که ضایعش نمانی

از من گنه آید و من اینم