آنی تو که ضایعش نمانی

من بنده بی کس ضعیفم

تو یار کسان بی کسانی

گر مورچه ای در تو کوبد

از من گنه آید و من اینم

وز تو کرم آید و تو آنی

یارب به در که باز گردم