از من گنه آید و من اینم

تو یار کسان بی کسانی

گر مورچه ای در تو کوبد

آنی تو که ضایعش نمانی

وز تو کرم آید و تو آنی

یارب به در که باز گردم

گر تو ز در خودم برانی