وز تو کرم آید و تو آنی

گر مورچه ای در تو کوبد

آنی تو که ضایعش نمانی

از من گنه آید و من اینم

یارب به در که باز گردم

گر تو ز در خودم برانی

از خواندن و راندنم چه باک است