چون جمله اوست کیستی آخر تو بی نوا

در جنب حق نه ذره بود ظاهر و نه عرش

وانجا که اوست جای نیابی ز هیچ جا

چون هیچ جای نیست که او نیست جمله اوست

تو نیستی و بسته پندار هستیی

پندار هستی تو تورا کرد مبتلا

از کوزه نیم ذره سیماب چون برفت