تو نیستی و بسته پندار هستیی

وانجا که اوست جای نیابی ز هیچ جا

چون هیچ جای نیست که او نیست جمله اوست

چون جمله اوست کیستی آخر تو بی نوا

پندار هستی تو تورا کرد مبتلا

از کوزه نیم ذره سیماب چون برفت

نه در خلا بماند اثر زو نه در ملا