یک شب براق تاخت چو برق از رواق چرخ

او خاص بد به معجزه در ارض و در سما

گویند مه شکافت تو دانی که آن چه بود

گردون ترنج و دست ببرید از آن لقا

از قدسیان خروش برآمد که مرحبا

در پیش او که غاشیه کش بود جبرئیل

هم انبیا پیاده دویدند و اصفیا