از قدسیان خروش برآمد که مرحبا

گویند مه شکافت تو دانی که آن چه بود

گردون ترنج و دست ببرید از آن لقا

یک شب براق تاخت چو برق از رواق چرخ

در پیش او که غاشیه کش بود جبرئیل

هم انبیا پیاده دویدند و اصفیا

از انبیا چو مشعله طرقوا بخاست