و ایام در کنار کند خوش خوشت سزا

ای همچو مور خسته درین راه بیش جوی

وی همچو گل ضعیف درین دور کم بقا

افلاک در میان کشدت خوش خوش از کنار

گر آنچه می کنی تو ز غفلت برای خویش

با تو همان کند دگری کی دهی رضا

مرکب ضعیف و بار گران و رهی دراز