ای وای بر تو گر نرسد رحمت خدا

دو زنگی عظیم درآید به گور تو

وز نیکی و بدیت بپرسند ماجرا

نه مادریت بر سر نه مشفقیت یار

تو در میان خاک فرو مانده ای اسیر

گویا زبان حال تو با حق که ربنا

آن شیشه گلاب که بر خویش می زدی