بیچاره آدمی دل پر خون ز کار خویش

کاجزای خفتگان است همه ذره در هوا

نه پیشوای وقت بماند نه پس روش

نه پاسبان ملک بماند نه پادشا

که مبتلای آز و گه از حرص در بلا

از دست حرص و آز بخستی به گوشه ای

زین بیش دست می ندهد چون کنیم ما