زین بیش دست می ندهد چون کنیم ما

بیچاره آدمی دل پر خون ز کار خویش

که مبتلای آز و گه از حرص در بلا

از دست حرص و آز بخستی به گوشه ای

بیچاره آدمی که فرومانده ای است سخت

در مات خانه قدر و ششدر قضا

گاه از هوای کار جهان روی او چو زر