که مبتلای آز و گه از حرص در بلا

نه پیشوای وقت بماند نه پس روش

نه پاسبان ملک بماند نه پادشا

بیچاره آدمی دل پر خون ز کار خویش

از دست حرص و آز بخستی به گوشه ای

زین بیش دست می ندهد چون کنیم ما

بیچاره آدمی که فرومانده ای است سخت