هزار بازی شیرین سپهر بازیگر

نه شد دلم به مراد تمام کامروا

منم که هر شب پهنای این گلیم به من

سیه گلیم فلک می نماید از بالا

که از خوشی نتوان خورد بیش داد مرا

چو نقطه ای است قضا ساکنم به یک حرکت

که بر گشاد چو پرگار صد دهن به بلا