چو طفلکان به شیرند در طریق فنا

بدان خدای که در آفتاب معرفتش

به ذره ای نرسد عقل جمله عقلا

که پختگان ره و کاملان موی شکاف

چو مرغ و ماهی ازین درد شب نمی خسبند

تو هم مخسب که این درد را تویی به سزا

نه مرغکی است که شب خویشتن در آویزد