چو مرغ و ماهی ازین درد شب نمی خسبند

به ذره ای نرسد عقل جمله عقلا

که پختگان ره و کاملان موی شکاف

چو طفلکان به شیرند در طریق فنا

تو هم مخسب که این درد را تویی به سزا

نه مرغکی است که شب خویشتن در آویزد

چنان در دم نزند ساعتی ز بانگ و نوا