نظیر این گهر اندر خزانه شعرا

گرم چو سوسن آزاده ده زبان خوانی

ز نه سپهر بر آید صدا که صدقنا

ز دور آدم تا این زمان نیافت کسی

بزرگوار خدایا مرا مسوز که من

در اشتیاق درت پخته ام بسی سودا

گناه کرده ام و زیر پرده داشته ام