تو چنان گردی که گردد پیش تو همچون سراب

چون ز عقل و نقل ذوق عشق حاصل شد تو را

از دل پر عشق خود آتش زنی در جاه و آب

گرچه عالم می نماید دیگران را آب خضر

گر چنان گردی جدا از خود که باید شد جدا

ذره ای گردد به پیش نور جانت آفتاب

گر صواب کار خواهی اندرین وادی صعب