گر چنان گردی جدا از خود که باید شد جدا

از دل پر عشق خود آتش زنی در جاه و آب

گرچه عالم می نماید دیگران را آب خضر

تو چنان گردی که گردد پیش تو همچون سراب

ذره ای گردد به پیش نور جانت آفتاب

گر صواب کار خواهی اندرین وادی صعب

از خطای نفس خود تا چند بینی اضطراب