گر صواب کار خواهی اندرین وادی صعب

تو چنان گردی که گردد پیش تو همچون سراب

گر چنان گردی جدا از خود که باید شد جدا

ذره ای گردد به پیش نور جانت آفتاب

از خطای نفس خود تا چند بینی اضطراب

رو درین وادی چو اشتر باش و بگذر از خطا

نرم می رو خار می خور بار می کش بر صواب