مهره کردار دل تنگ تو زیر و زبر است

بر گذر ای دل غافل که جهان برگذر است

که همه کار جهان رنج دل و دردسر است

تا تو در ششدره نفس فرومانده شدی

عمر بگذشت و به یک ساعته امید نماند

همچنان خواجه در اندیشه بوک و مگر است

چند بر بوک و مگر مهره فروگردانی