عمر بگذشت و به یک ساعته امید نماند

که همه کار جهان رنج دل و دردسر است

تا تو در ششدره نفس فرومانده شدی

مهره کردار دل تنگ تو زیر و زبر است

همچنان خواجه در اندیشه بوک و مگر است

چند بر بوک و مگر مهره فروگردانی

که تو بس مفلسی و چرخ فلک پاک بر است