از سر درد و دریغ از دل هر ذره خاک

نیست آن لاله که از خاک دمد خون تر است

شکم خاک پر از خون دل سوختگان است

باز کن چشم اگر چشم تو صاحب نظر است

خون فرو می چکد و خواجه چنین بی خبر است

هر گیاهی که ز خاکی دمد و هر برگی

گر بدانی ز دلی درد و دریغی دگر است