کانکه او سیراب شد نه رهرو و نه رهبر است

شیر مردا ساغری خواه از کف ساقی جان

زانکه دریاهای عالم رشح آن یک ساغر است

گر از آن صد ساغرت بخشند جز تشنه مباش

هفت دریا را نمی بینی که از بس تشنگی

خشک لب مانده است اگرچه هفت اندامش تر است

چند چون طفلان کنی نظاره لعب فلک